Beste vrienden, Het gemis krijg ik in woorden niet uitgedrukt, de leegte is onwerkelijk…Soms denk ik dat hij gewoon op reis is en elk moment de telefoon zal rinkelen en ik zal horen “Christophe, ’t is papa hier he”. Ik zou zo graag uit deze surreële nachtmerrie ontwaken! Ik vrees dat zelfs de almachtige tijd niet alle wonden zal kunnen helen, maar misschien kunnen we het ooit een plaats geven. We blijven jullie ook nog bedanken voor jullie massale steunbetuigingen en morgen sluiten wij ook het versturen van bidprentjes af. Ik hoop dat jullie allen begrip kunnen opbrengen voor het feit dat onze familie ooit terug de draad van ons leven moet kunnen oppikken, hoe moeilijk het ook moge zijn. We hebben alvast ons uiterste best gedaan om zo veel mogelijk mensen nog van een laatste groet en bidprentje te voorzien. Ik heb wel het gevoel dat ik nog meer moet doen om mijn pa zelf te eren en dat houdt me ’s nachts wakker. Daarom heb ik beslist in de toekomst nog meer voor mijn pa te doen, maar momenteel is het te pril om daar al over uit te weiden. De eerste ideeën zijn er wel al... Wat ik wel al kan zeggen is dat ik binnenkort een song zal releasen, waar ik mijn verdriet in kwijt kon. Het heeft me geholpen met het verwerkingsproces en zal ook een “nieuwe start” inluiden voor wat ik nog steeds beschouw als mijn grootste passie, nl: MUZIEK. Het biedt me ook troost te weten dat ook ik aan mijn vaders muzikale nalatenschap een vervolg kan (proberen te) breien. Ook kan ik al zeggen dat ik een aantal nieuwe samenwerkingen zal aangaan met mensen waar ik sterk in geloof. De bestaande samenwerkingen gaan ook verder in de toekomst. Binnenkort, als alles concreter is, beloof ik jullie meer details te geven. Aan de mensen van de pers; Ik weet dat ik me heb afgesloten voor en tijdens de begrafenis. Ik moest op adem komen, maar vanaf heden zal ik me meer openstellen naar jullie, want ik begrijp dat jullie misschien nog vragen hebben. Christophe Severs